Maranathakerk, 2e Sweelinckstraat

Andere locaties

  

ALGEMENE INFORMATIE KERK:

Naam kerk: Maratathakerk
Adres kerk: 2e Sweelinckstraat 156
Bouwjaar kerk: 1949/50
Architect kerk: Otto Bartning (D) Emil Staudacher (Zw) mmv Frits Eschauzier (NL)
Beheer/gebruik kerk: Protestantse gemeente Den Haag

ALGEMENE INFORMATIE ORGEL('s):

Hoofd orgel: Mense Ruiter - 1952 -  23/II/P
Titulair organist: Bert van Stam

Organisatie concerten: als regel door de organist
Locatie maakt geen deel uit van het HOK

BIJZONDERHEDEN:

Deze kerk is opgenomen in de lijst i.v.m. de bijzondere ontstaansgeschiedenis.

KERK

In het gebied rond de Maranathakerk zijn nog goed de sporen te herkennen van de gevolgen van  de 2e wereldoorlog toen het hele gebied tot aan de zee ‘Sperrgebiet’ was (en dus verboden terrein), als onderdeel van de Atlanticwall. (een gebied met verdedigingswerken langs de kusten van Noorwegen tot aan de grens met Spanje) Huizen werden gesloopt om ruimte te maken voor de ‘Antitankgracht’ die hier dwars doorheen liep. Veel (hoge) nieuwbouw is hiervoor in de plaats gekomen. De kerk valt daardoor extra op door de kleinschaligheid van het gebouw.

De bouw van de Maranathakerk was een direct gevolg van het slopen van die wijk. Met steun van een Zwitsers kerkelijk hulpfonds kon de kerk worden gebouwd.
De architect, Otto Bartning heeft in samenwerking met de Zwitserse bouwkundige Emil Staudacher en de Nederlandse architect Frits Eschauzier het gebouw ontworpen.

Dit was in het kader van een project tot wederopbouw van in de 2e wereldoorlog vernietigde kerkgebouwen in (met name) Duitsland, waarvoor Bartning een basisontwerp voor een ‘Noodkerk’ had ontwikkeld. Het is uitzonderlijk dat een van deze ‘Noodkerken’ in Den Haag terecht kwam waar architect Eschauzier de bouw verder invulde en aanvulde.

De (houten) basismaterialen (w.o. de kenmerkende gelamineerde gebogen houten spanten, cassetten-dak, kozijnen, ramen en deuren, incl. hang- en sluitwerk) van de kerk kwamen als ‘bouwpakket’ vanuit Zwitserland naar Den Haag.

Bij de uitwendige vormgeving van de kerk is overigens weinig te zien van de opvallende (inwendige) bouwwijze met boogspanten. De kerk is opgetrokken in roodbruin metselwerk met een zijgevel voorzien van schuingeplaatste muurdammen als steunberen, t.p.v. de spanten. Het onderste gedeelte van de zijgevels zijn iets naar buiten geplaatst zodat een soort smalle zijbeuk is ontstaan.

Aan de voorzijde van de kerk is deze zijbeuk verder naar buiten en naar voren uitgebouwd waardoor een ingangspartij met ontvangstruimte is ontstaan. Deze ruimte omsluit ook de strakke rechthoekige lage toren (als een soort ‘schoorsteen’) met luidklok. De zuidwest(eind)gevel heeft een smallere uitbouw als een soort absis waarin het liturgisch centrum is gesitueerd.
De voorgevel heeft een aantal kleine ramen op de begane grond en een rond venster boven de hoofdingang.

Het flauwe zadeldak lijkt te zweven doordat de raampartij onder het dak doorloopt. In de muurvlakken tussen de steunberen zijn kleine vensters aangebracht die in de zijbeuken uitkomen.

Annex de kerk is een kosterswoning gesitueerd, ontworpen door Eschauzier.

Het interieur doet licht en ruim aan, waarbij de gebogen spanten opvallen. De kerk is spaarzaam voorzien van geschilderde kerkbanken. De kleurstelling en decoraties zijn van schilder en graficus Paul Citroen (vriend van Eschauzier)

Boven de ingangspartij is de orgelgalerij gesitueerd met daarop het orgel dat het uitzicht op het roosvenster ontneemt.

Mede door zijn bijzondere bouwgeschiedenis is de kerk in 2018 op de monumentenlijst geplaatst.

Voor meer informatie over de bouwgeschiedenis: klik hier. 

ORGEL

Het orgel is als Opus 3 in 1952 gebouwd door de firma Mense Ruiter (Groningen).en heeft een mechanische toets- en registertractuur. Het was het eerste middelgrote instrument van deze bouwer, die een pionier was op het gebied van neobarokke orgels na de Tweede Wereldoorlog.
In 1985 heeft het instrument een gedeeltelijk her-intonatie ondergaand i.v.m. de te fel ervaren neobarokke klank van het orgel.

Het orgel is geplaatst in een Hoofdwerk- en Rugwerkkas, die beide voorzien vijn van luiken. Mense Ruiter heeft bijzonder gevormde registertrekkers toegepast met de registerbenamingen op de steel van de trekkers. 

In 2004 is het orgel gerestaureerd, eveneens door Mense Ruiter Orgelbouw.

MEER INFORMATIE:

Het HOK

De Stichting Haags Orgel Kontakt (HOK) is een samenwerkingsverband van zes participerende cultuuraanbieders in de Haagse binnenstad. 

Klik HIER voor de volledige omschrijving

Het Haags Orgel Kontakt onderschrijft de Governance Code Cultuur (GCC) en de Code Culturele Diversiteit (CCD)

Algemeen - GCC_beeldmerk_kleur_web.jpg  

Het Haags Orgel Kontakt wil zich ook houden aan de regelgeving m.b.t. de Algemene Verordening Persoonsgegevens.

 

De concerten en andere activiteiten van het HOK zijn alleen mogelijk door financiële bijdragen van subsidiegevers en de structurele subsidie die het samenwerkingsverband van het HOK ontvangt van de Gemeente Den Haag.  

 

 

Volg ons

Nieuwsbrief